หายไปนานเพราะยัง งงๆ กับตัวเองอยู่ หลังจากที่ไปดู รักแห่งสยาม กลับมาดูไม่เยอะเท่าไหร่หรอกครับ แค่ 3 รอบ หุหุ ขนาด 3 รอบ ก็ยังไม่หายจากอาการซึมๆ เลยนะ อะตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว ไม่ใช่ฟีเวอร์ อะไรนะครับ แต่ว่าอาจจะเป็นเพราะ เรียนรู้ความรู้สึกต่างๆ ที่ได้จากหนังเรื่องนี้เสียมากกว่าครับ

                วันนี้มาก็เป็นเรื่องเดิมครับ เรื่องหัวใจ ขอหยิบยืมชื่อเพลงมาละกัน “รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ”

ผมเชื่อว่าหลายๆคน อาจจะมีความรู้สึกแบบนี้อยู่ เหนือ่ยนะ แต่ก็ยังไหวอยู่ หรือบางคนก็เป็นแบบว่า เหนื่อยแต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง กับความเหนื่อยที่เกิดขึ้นกับความรัก หรือจิตใจของตัวเอง ณ เวลานั้น พยายามจะหาคำตอบ พยายามจะออกจากจุดนั้นให้ได้ แต่ก็ไม่รู้จะทำไง เพราะไม่รู้จริงๆ แต่อีกบางคนรู้ว่าจะออกแบบไหน ตรงไหนคือทางออก แต่ ณ เวลานั้นก็อย่างที่บอกว่าใจยังไหวอยู่ เลยขออยู่แบบนั้นก่อนก็มีเช่นเดียวกัน วันนี้ก็จะลองเขียนความรู้สึก เหนื่อย ที่เคยได้เจอมา หรือได้ฟังมา จากหลายๆคน จากคนรอบข้างดูบ้างว่า จะมีในรูปแบบไหนบ้าง

                จริงๆแล้วความเหนื่อยมันเกิดขึ้นพร้อมกับความรัก หรือว่าทุกๆ รูปแบบของความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น แค่เรารู้สึกว่าเรารักใครสักคน และเรามีหวังเล็กๆ ว่า เขาน่าจะอย่างโน้น น่าจะอย่างนี้ หรือเป็นอย่างที่เราคิด แต่เมื่อไม่ได้อย่างที่หวัง หรือไม่ได้อย่างที่ได้ตั้งใจไว้ ความน้อยใจก็เริ่มจะมา อาการเสียใจก็เริ่มมี

                เริ่มกันเลยดีกว่าเคยไหมที่เราพยายามกับความรักที่มีอยู่ หรือทำอะไรที่เราไม่เคยทำ เช่น ตื่นเช้ามา โทรศัพท์ไปปลุก ตื่นนอนยัง วันนี้ต้องไปต่างจังหวัดนะ หรือ นี่กำลังจะถึง office แล้ว กินไรไหมเดี่ยวซื้อไปให้ หรือว่า เดินผ่านเห็นอาหารน่าทาน อะซื้อไปให้ และอื่นๆ อีกมากมายที่เราทำ บางคนเยอะกว่านั้น ไม่กว่าจะเป็นการรีดเสื้อผ้าให้ การบีบยาสีฟันให้ตอนเช้าๆ บางคนเตรียมเสื้อผ้าให้ ดูแลแม้กระทั่งกระดุมขาด ก็นั่งเย็บให้ นั่นแหละทำไปได้ ไม่ใช่เพราะอะไร เพราะ รัก คำเดียวเลย

แรกๆ ก็คงดี แต่พอนานๆ เข้าเชื่อว่าทุกคนที่ยังมีรัก มีกำลังใจในรัก ก็คงบอกว่า “ทำจนชินแล้ว” หรือจะเป็น “ก็ทำเพราะรักเขานี่” หรือว่าจะเป็น “มันก็เป็นอะไรที่เราต้องทำอยู่แล้วนี่” ฯลฯ แต่เมื่อสิ่งที่ทำไปแล้วคนที่ได้รับ ไม่มองเห็นคุณค่าหละ หรือว่ามองผ่านไป เพราะเขาเห็นว่า เราทำประจำอยู่แล้ว มันเป็นปกติของเรา นั่นแค่เขาไม่เห็นความตั้งใจที่เราทำนะครับ นั่นยังไม่แรงเท่าประเด็นนี้ครับ แบบว่า เราตั้งใจทำทุกสิ่งอย่าง แต่สิ่งที่เราทำมาตลอดที่คบกันมา พอมา ณ วันนึง เขากลับมองสิ่งที่เราทำว่า ผิดหมด ผิดตลอด ผิดส่วนใหญ่ ไม่มีอะไรที่ทำถูกเลย ไม่มีดีในชีวิต เราจะรู้สึกอย่างไร ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้น

มันเหนื่อยไหมครับ...กับสิ่งที่เราทำมาโดยตลอด?

 เหนื่อยไหม... กับสิ่งที่เราตั้งใจทำ ให้กับใครคนนึง ที่เรารัก?

เหนือยไหม...กับสิ่งดีๆ ที่เราเต็มใจที่จะมอบให้กับใครบางคนที่เข้ามาในชีวิต ?

บางคนนั่งเฝ้าคิดกับคำถามที่ถามตัวเอง ด้วยคำถามแบบนี้ ด้วยคำพูดแบบนี้ที่อีกฝ่ายได้แสดงออกมา หรือพูดออกมา ณ วันหนึ่ง ที่เขาไม่เหมือนเดิมอย่างที่คุณเคยเห็นมา...

เหมือนเช่นเพื่อนผมคนหนึ่ง...ที่วันหนึ่งเธอโทรมาหาผม ร้องไห้ กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของเธอ ขอสั้นๆนะครับ เธอพ้อว่า “ทำไมหละ ไอ้ที่ฉันทำลงไป มันไม่ดีเลยสักอย่างเหรอ ทำอะไร ก็ทำผิดไปหมด ไม่เคยเลยที่จะได้ยินคำหวานๆ เอาอก เอาใจเลยสักครั้ง กับคนอื่นทำไรให้ได้ แต่กับเรา ไม่เคยทำเลย เหนื่อย มันเหนื่อยมาก และตอนนี้ก็รู้สึกท้อด้วย แต่เราก็รักเขานะ รักมาก”

นั่นคือคนแรก หรืออย่างอีกคนเป็นรุ่นน้องของเพื่อน วันนั้นน้องเขามาหาเพื่อนผม แต่ก็นั่งคุยกัน น้องเขาก็บอกว่า หลังๆนี้แฟนเขาไม่ค่อยมีเวลาให้เลย จากเมื่อก่อนก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ว่าพักหลังมา ก็เริ่มเปลี่ยนไป บอกว่าเล่นบอลอยู่ บอกว่าไม่ว่างบ้าง เรียนบ้าง ขนาดตอนสี่ทุ่ม โทรไปก็บอกว่า ดูบอล แต่เดิมโทรไป ก็รับ แต่พักหลังๆ โทรไป ไม่ค่อยรับโทรศัพท์เลย บางครั้งโทรไป แค่สองครั้ง ก็บอกว่าโทรบ่อย”

                นั่นคือบางส่วนที่ผ่านเข้ามา และได้เจอมา บางคนบอกว่า ถ้าเกิดปัญหาก็หันหน้ามาคุยกันดิ มันเกิดไรขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน ก็คุยกัน ไม่ใช่พอเลิกไปแล้ว ก็นั่งคิดว่า ถ้าวันนั้นฉันเป็นฝ่ายเข้าไปคุยด้วยก่อน วันนี้เราคงไม่แยกจากกัน อยากจะบอกว่า นั่นก็เป็นความคิดที่มีส่วนถูก แต่อย่าลืมว่าการคุยกันไม่ได้หมายความว่า ทั้งสองคน เคียร์ปัญหาทุกอย่างที่เกิดขึ้น ให้ผ่านไปได้ เพราะบางครั้ง การคุยกันก็แค่ทำให้เราเข้าใจว่า อีกคนคิดอย่างไร เออ ฉันก็ไม่รู้นะว่าเธอจะคิดแบบนี้ มีเพื่อนบางคนบอกผมว่า คนเป็นแฟนกันคุยกันได้ทุกเรื่อง ส่วนคนที่เป็นเพื่อนกันคุยได้บางเรื่อง                 อันนี้ส่วนตัวผมนะ ผมว่ามันตรงข้ามกันกับผม เพราะกับเพื่อนผม ผมคุยได้หมดเลย แต่กับคนที่ผมรัก มันไม่ทุกเรื่องอะ เพราะผมคิดว่า อ้าว เป็นแฟนกันเรื่องแค่นี้ไม่รู้เหรอ ทำไมเธอไม่รู้หละ (นั่นแหละครับ หวังว่าเขาจะเข้าใจเราซะทุกอย่างไง เลยไม่พูด )

                นั่นก็เป็นตัวอย่างความ เหนื่อยที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นด้วยความรัก หรือความสัมพันธ์แบบไหน มันมีอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องจริงส่วน จะมากหรือน้อย มันขึ้นอยู่กับเราว่า เราจะจัดการกับความ เหนื่อยนี้อย่างไร หากวันนี้หัวใจเราบอกว่าไม่ไหวแล้ว เหนื่อยนักกับรักนี้ คนที่เรารักอยู่ เขาได้ให้สัญญาณอะไรมาบ้างแล้ว ถึงอยู่ก็เหมือนยื้อเวลาเฉยๆ บางครั้งอาจจะเจ็บปวดมากกว่านี้ ถ้ายังไม่ถอยออก

                ผมเข้าใจในความรู้สึก ณ ตอนนั้น ในเวลาที่เรารักเขาอยู่ เรามักจะหาข้อแก้ตัว หรือไม่ก็ข้ออ้างดีๆ ให้กับเขาเสมอ และเช่นกันอย่าลืมรักตัวเองให้มาก และหาเหตุผลดีๆให้กับตัวเองด้วยเช่นกัน แล้วเราจะได้อยู่กับตัวเอง ได้ดูแลหัวใจตัวเองให้ดีขึ้นต่อไป และอยากบอกว่า ถ้าเขาไม่เห็นค่ายังไม่น่าสงสารเท่าตัวเองไม่เห็นค่าของตัวเราเอง อันนี้น่าสงสารสุดแล้ว วันนี้หันมารักตัวเองให้มากขึ้นได้แล้วครับ